กาลครั้งหนึ่ง, มีเศรษฐีชราคนหนึ่งอาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
เศรษฐีนั้นมีเครื่องเซรามิคอยู่สองชิ้น
ที่รักเหมือนกับลูก
ทุกๆวันเขาต้องเอามันมากอด
และเช็ดถูจนวาววับ
ใครที่จับมันเมื่อไหร่
จะต้องวางกลับไปที่ชั้นอย่างระวังที่สุด
อยู่มาวันหนึ่ง, ในระหว่างที่เศรษฐีชราไม่อยู่บ้าน,
มีหญิงชราคนหนึ่งกำลังทำความสะอาดอยู่ในห้องนั้น
“ เฮยา เห่ เฮ เฮ่ เฮ!เฮยา เห่ เฮ เฮ่ เฮ! “
หญิงชราร้องเพลงไปเช็ดทำความสะอาดไป
แต่ว่าที่พื้นห้องมันลื่นเพราะว่าเช็ดทำความสะอาดมากเกินไปหรือเปล่า,
เลยหกล้มก้นกระแทกพื้น
พระเจ้าช่วย!
ตอนนั้นเอง มือก็ไปโดนเครื่องเซรามิคชิ้นหนึ่ง
ทำให้มันแตกทันที
“ ว้าย! แย่แล้วทำอย่างไรดี? “
หัวใจเต้นระส่ำ, ขาแขนสั่นงันงก,
หญิงชรารู้สึกหน้ามืดล้มลง
“ ตอนนี้ข้าตายแน่นอน! ฮือๆ...”
พอคุณนายภรรยาของเศรษฐีได้ยินเสียงร้องไห้ก็วิ่งมาด้วยความตกใจ
“ มีเรื่องอะไรรึยาย? ว๊ายตายแล้ว, เครื่องปั้นดินเผา “
คุณนายหน้าซีดเผือด
“ ฮือๆ, ข้าตายแน่เลยๆ “
“ ยาย ไม่ต้องร้องไห้ ร้องไห้แล้วเครื่องปั้นดินเผามันต่อติดกันได้หรือ? “
คุณนายผู้ใจดีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
แล้วจึงพูดกระซิบให้ยายฟัง
เมื่อใกล้จะตกเย็น, เศรษฐีชรานั้นก็กลับมา
“ คุณนาย, เครื่องปั้นดินเผาอีกอันหนึ่งอยู่ไหน? “
คุณนายลังเลอยู่พักหนึ่งแล้วก็ตอบว่า
“ ข้าเป็นคนทำแตกเอง ได้โปรดยกโทษให้ข้าด้วย “
“ อะ, อะไรนะ! “
เศรษฐีชราทำหน้าเหมือนจะร้องไห้
ในตอนนั้งเอง หญิงชราก็วิ่งเข้ามาคุกเข่าพูดว่า
“ ไม่ใช่ ไม่ใช่คุณนายแต่เป็นข้าเองที่...”
“ อะไรนะ? ข้าจะไม่ยกโทษให้เจ้าเลย! “
เศรษฐีชราร้องตวาด,
หญิงชราคนนั้นก็รีบลุกขึ้นยืนในทันใด
แล้วเครื่องเซรามิคที่ตั้งอยู่
ก็ตกลงมาอีกชิ้น
ปิ๊ง!
“ อะไร, ยายเฒ่าคนนี้? “
เศรษฐีชราโกรธจนสั่นไปทั้งตัว
“ ยายเฒ่า ดูท่าทางอยากตายกระมัง“
เศรษฐีชราเฝ้าดูอาการที่แสดงออกถึงความกลัวของหญิงชรา
หญิงชราพูดอย่างสะอึกสะอื้น
“ ยังไงข้าก็ใกล้จะตายอยู่แล้ว”
เพราะฉะนั้นต่อไปจะไม่ให้ใครตาย
แล้วจะทำเครื่องเซรามิคของผู้อื่นให้แตกซะ
พอหญิงชราพูดดังนั้นก็ทำให้เศรษฐีชราตั้งสติได้
ในขณะนั้นเองคุณนายที่นิ่งเงียบอยู่นั้นก็พูดด้วยเสียงทอดต่ำว่า
“ นี่พ่อเฒ่า แม้ว่ามันจะมีความผิดที่ทำเครื่องปั้นดินเผาแตกก็ตาม
แต่ว่าเครื่องปั้นดินเผามันมีค่ามากกว่าคนได้อย่างไร? “
หลังจากที่เศรษฐีชราเงียบอยู่นานก็พูดออกมาว่า
“ ฉันคิดผิดไปแล้ว ขอโทษด้วย! “
หลังจากนั้น เมื่อเศรษฐีเห็นเครื่องเซรามิคเมื่อใด
ก็ไม่คิดว่าสำคัญอีก
และเข้าใจว่า ไม่ว่าจะเป็นเครื่องเซรามิคที่ดีเท่าไร ก็ไม่สำคัญไปกว่าชีวิตคนนั่นเอง
ได้รับรู้ซึ้งเข้าถึงจิตใจข้างใน